job is job

Ne hatırlıyorum?

Bir bilim adamını okuduğumu hatırlıyorum.Kediler ve kutular için bir şeyi vardı.Yaptığı şey kediyi alıp bir kutuya tıkmaktı.Ve sonra da, daha ilginç hale getirmek için zehirli gaz salan bir makine de koyardı.Bilim adamı makinenin ne zaman zehir salacağını bilmiyordu,ne zaman salmayacağını da.Bunu kesin olarak söyleyebilmesinin tek yolu kutunun içine bakmaktı.İşte bir parça bilim.Kutuyu açana kadar kedinin ölü ve canlı olduğunu anladı.Herhangi biri mümkün olsaydı,o zaman ikisi de mümkün olmak zorunda olacaktı.O kediyi okuduğumdan beri hikâyeyi aklımdan atamıyorum.Hatta ufak bir tez bile hazırladım.Yanlış anlamayın beni,küçük, tüylü hayvanların kötü durumunu taktığım falan yok.Ama anlamıyorum.Bir şey aynı anda nasıl hem canlı hem ölü olabilir?

Geçen yıllarda yaklaşık 200,000 insan belirlenen zamanlarda organ nakli listelerinde beklediler,yaşama ihtimali umuduyla başkasının ölmesini umdular.İşte orijin noktamız bu.

İş iştir, öyle değil mi?Etik kuralları hiçe saymanın farklı bir söylevidir bu.Basit düşün.Neden Romalılar insanları taşla öldürüyorlardı?Çünkü hiç silahları yoktu.Bu dünyayı neyin ayakta tuttuğunu düşünüyorsun?Sihir değil bu.Değil.Kurallar.Kendi imzaladıkları anlaşmalara göre hareket eden insanlar.Kurallar.Kurallardan neyin daha önemli olduğunu biliyor musun?Bu kuralları uygulama.Bir sorumluluğumuz var, senin ve benim.Yaptığımız şey belki küçük bir şey ama önemli.Önemli.Kuralların uygulanması adına.

Biraz zamanımı aldı ama sanırım sonuna anladım neden bilim adamının kutuya kediyi koyduğunu.Bize bir şey anlatmaya çalışıyordu.Hepimiz hayattayız.Hepimiz ölüyüz.Hepimiz o kediyiz.Ama bir karar vermek zorundayız.Ya mırıldanıp kendimizi yalayacağız ve zehrin bizi öldürmesini bekleyeceğiz,ya da çığlık atıp tırmalayacağız ve o lanet kutudan çıkış için yolumuzu tırmalayacağız.Job is job.

Kedileri severim.Kendine dikkat et,kırıp dökme.