There are no unwinnable wars

Yorucu,sesli,dolu bir gün.Ve gün bitiyor.Öğlen içtiğim ice-slush ı aslında beğenmedim ama beğendim dedim.Ama arkasına damak tadına bağlı olduğunu ekledim.Beni söylevlerimden yorumlayabilen insanları çok seviyorum.Aslında sevmediğimi anlamışlardır umarım.Sanmıyorum.Hastanede geçirdiğim boş vakitlerin geri geleceğini de sanmıyorum.İnsanın karşısına sürekli fırsatların çıkacağını da...Bence bu şanslı olma olayı periyodik bir olay.Dönem dönem şanslı,dönem dönemde şansız oluveriyorsun.Bir de agresif oluveriyorsun dönem dönem.Ki sanırım ben daha sık agresif oluyorum.Bugun beni stajer sekreter zanneden hemşireye agresif olmamalıydım.O da uslubunu daha yumuşak tutmalıydı mesela.Böyle düşününce bir çokşey bir çok şekilde olmamalıydı diyor insan.Mesela ben okulu uzatmamalıydım.Ama uzattım.Değişebilecek unsurlardan değil bu.Bir çok noktasında olduğu gibi hayatın burada da unumuz,tuzumuz,suyumuz bu kadar;bunlardan hamurumuzu yapacağız.Durumu kabullenmek lazım.Ama bazı şeyleri de kabullenemiyorum.İşim gücüm yokmuş gibi,tüm sıkıntılarım bitmiş gibi ev arkadaşlarımın bazı eylemsizliklerimi onlara sıkıntı çıkarmak için yaptığımı düşünmelerini kabullenemiyorum.En yakın arkadaşlarımdır kendileri derken böyle düşünmelerini...Sanırım her kes kendi değer yargılarından olayları yorumluyor,ona göre hareket ediyor.Ama bu da böyle olmamalı.Sen böyle yapma tamam mı akıllım.Unutma doğru tektir.
Aferin bak sana.Yapma öyle.
Kucaklıyorum seni.



Kuleden izin aldım;bunu dinleyerek ben uçuyorum ...