little toy

İstanbuldayken kaldığım ev 6 katlı bi binanın 6.cı katıydı.Ama etrafımızda ki tüm binalarla aynı hizadaydık.Ben de çatıya çıkardım.Çok nadir bu kadar keyif aldığım olmuştur.Özledim.Ölmeden aynı imkanı bir kez daha elde etmem imkansız biliyorum.Keşke bir kaç fotograf çekseydim.Fotograf çektirmekten haz etmem aslında.Ama böyle zamanlar için insanın yanında iyi kamerası olan bir telefonunun olması gerektiğini düşünenlerdenim.

Adana ise garip bir yer.Aşşağı sokakta ki kebapçı dükkanında düğün yapıyorlar.Müzisyen çağırmışlar bangır bangır çalıyor.Müzik olduğu zaman ders çalışamam.Tam da çalışmaya bilenmiştim bugün..

Sanırım mesleğimi sevmiyorum...Nefret ediyorum bu hayattan.Artık düze çıkabileceğime de ihtimal vermiyorum.Sınav falan da kazanamam bu kafayla ben.Çalışmadan sınav mı kazanılır.Bir ihtimal sıyrılmam psikyatriyi kazanmama bağlı.İnşaallah en kısa zamanda kazanırım..Dua et olur mu?

Annemi özlüyorum.Hep annemi özlüyorum.Çok özlüyorum.