bi yuzunu yika acilirsin

Sürekli zihnimde şu kaygı var: Bir şeyler okumam lazım, bir şeyler yapmam lazım, çok kitap okumalıyım, daha çok bilgili olmalıyım…Yıllardır üzerimden atamadım bu ruh hâlini. Sürekli gelecekte yaşıyorum, içinde bulunduğum anda olamıyorum. Yüzlerce kitap okuduğum halde sanki hiçbiri fayda vermemiş gibi. Niyetlerimiz bozuk. Bilgili olsam ne olacak ki? Nefsim daha da palazlanacak, bana alim diyecekler… Bu kadar... Bir sürü şey yaptığım halde, sürekli bir şeyler yapmalıyım düşüncesi beni çok yoruyor, kendime olan güvenimi ve inancımı zayıflatıyor. Böyle olunca da hayattan zevk alamıyorum, huzursuz ve mutsuz oluyorum..demiş bir psikolog yazar.kendimi buldum satırlarda ve bundan kurtulmak için de şunları söylüyor;“Hayalindeki kürsülerden indirmeye bak kendini. Kimseye kendini ispatlamak zorunda değilsin. Her bildiğini, her fark ettiğini anlatmak zorunda değilsin!.. Yüzlerce kitap okudum ama okuduklarımı ertesi gün unuttum. Sürekli bir şeyler yapmak zorunda hissediyorum kendimi. Bu beni bitiriyor. Düşünüyorum da, doktor olsam, profesör olsam ne olacak, yine mutlu olamayacağım. Çünkü asıl derdimiz ledünnümüzde, yani iç dünyamızın derinliklerinde. Niyetlerimiz salih değil, Allah’ın rızası yok bir çoğunda. Ve en önemlisi, biz de Allah’tan razı değiliz. O’nun takdirine razı değiliz. Başımıza gelen şeyleri doğru okuyamıyor, doğru manalandıramıyo ruz. Onlarca manevi hastalık var kalbimizde ve bu yüzden sürekli kaygı ve endişeler yaşıyoruz. Şeytan zaaflarımız üzerinden bizi yeniyor. Ve işin bir de şu tarafı var: Günaha açık kapı bırakmak, içimizde günaha karşı kesin bir tavır koyamamak manen yükselmemize engel oluyor. İyice dikkat edersen, kalbimizde günahlara karşı hassas bir tutum olmadığını göreceksin. İşte bu da bizim gibi manayı arayanlar için en büyük yol kesicilerden biri. İnan bana ileride bir şey olmak zorunda değilsin. Bütün kitapları okumalıyım, daha fazla bilmeliyim gibi düşüncelerden kurtul. Allah aşkına söylesene bana şu dünyada kimse umurunda mı? Sen de kimsenin umurunda değilsin, bunu unutma. Hayatın merkezi sensin ve bu senin sınavın. Ya bu sınavı hakkıyla vereceğiz ya da ömrümüz böyle hayaller ve evhamlar içinde geçecek, benden söylemesi…”